Sinds vorige week maandag zijn we hier met tussen de 15 en de 20 mensen op de boerderij. De vrijwilligersweken zijn gestart en inmiddels in volle gang. Die allereerste maandag kun je wel omschrijven als hevig hectisch. Met de bewoners van de boerderij hadden we afgesproken dat we pas maandagochtend allemaal aan zouden komen en voor die tijd geen voorbereidende klussen zouden doen op het terrein. Dat betekende dus dat we maandag echt alles moesten opstarten. Kindertent, veldkeuken, veld voor de kamperende kerngroepsleden en vrijwilligers, afvalsysteem, eten uitdenken, boodschappen doen, alles inrichten, uitdenken en ook alvast werkactiviteiten opstarten, zoals composttoiletten bouwen, solardouche bouwen, mozaïeken, allerlei materialen vervoeren, enzovoort. Die eerste dag was een complete achtbaan en we waren doodmoe aan het einde van de dag.
Nu zijn we ruim een week verder. De rust is weder gekeerd en we beginnen een beetje in de routine van de klussen te komen. We hebben enorm veel geleerd, leren nog dagelijks bij. Over hoe we het organisatorisch moeten aanpakken, over allerlei werktechnieken, over samenwerken met elkaar en met de vrijwilligers. Veel vrijwilligers nemen nuttige ervaringen en ideeën voor ons mee en we hebben nu de tijd om er mee te experimenteren. Eén van hen heeft bijvoorbeeld een handmatige glazen-flessen-snijder ontwikkeld die snel en efficiënt snijdt. En nu zijn we nog verder aan het experimenteren hoe we na de snede de flessen nog sneller in heet en koud water kunnen dompelen om ze uiteindelijk met een mooie rechte snede te breken. We leren elke dag bij.
En het is zó leuk! Na vijf en een half jaar praten, overleggen, vergaderen, stukken schrijven en vooral met je hoofd bezig te zijn, zijn nu eindelijk de handen aan het werk. Dit is waar ik het voor doe. Ik geniet er zo van om te klussen, om creatief bezig te zijn, om praktische problemen op te lossen, te bouwen. Er zal vast nog een dag komen dat ik er helemaal geen zin meer in heb, maar nu op dit moment wil ik niets anders.
De sfeer is heerlijk. Samen aan de slag. Samen dingen uitdenken. Samen eten aan een lange tafel, thee drinken, het zonnetje schijnt voor ons. Wat wil je nog meer? 's Avonds zitten we bij het kampvuur nog verder te bomen over de zaken des levens. Iedere vrijwilliger heeft z'n eigen verhaal en het zijn allemaal leuke mensen. Na een paar dagen samenwerken is het echt jammer om alweer afscheid te moeten nemen. Ik geniet ik met volle teugen. Alle vrijwilligers die deze twee weken hier geweest zijn: hartstikke bedankt voor al jullie inzet, jullie kennis, ideeën die jullie met ons gedeeld hebben, al jullie gezelligheid. Ik hoop jullie nog eens te mogen ontmoeten. Wie weet straks als we echt gaan beginnen met de bouw. Ik heb er nu alvast heel erg zin in.
